ژنهای شما نحوهی اثر داروها را شکل میدهند
فارماکوژنومیک (PGx) مطالعهی تأثیر ساختار ژنتیکی هر فرد بر پاسخ او به داروهاست. واریانتهای ژنتیکی میتوانند نحوهی متابولیسم دارو، میزان اثربخشی آن و احتمال سمیت آن را تغییر دهند. آزمون ما بر ژنهای کلیدی از جمله خانوادهی CYP450، TPMT، DPYD و دیگر ژنهای مؤثر در پیشبینی نحوهی متابولیسم طیف گستردهای از داروهای رایج تمرکز دارد.
پیشگیری از عوارض جانبی دارویی
شناسایی پیشگیرانهی داروهایی که ممکن است بر اساس ژنتیک شما عوارض جدی ایجاد کنند.
بهینهسازی انتخاب و دوز دارو
اطمینان از انتخاب داروی درست با دوز درست، از همان ابتدا.
بهبود نتایج درمانی
افزایش اثربخشی درمانی، بهویژه در انکولوژی، روانپزشکی و قلبوعروق، جایی که دوزدهی دقیق حیاتی است.
از نمونه تا گزارش بالینی
نمونهگیری
نمونهای سریع از خون یا سواب دهانی گرفته میشود — بدون نیاز به آمادهسازی خاص.
آنالیز ژنومی
DNA در پنلی جامع شامل بیش از 300واریانت در 29 ژن کلیدی، با فناوری آرایهی SNP روی پلتفرم Illumina iScan™ تحلیل میشود.
گزارش بالینی
گزارشی بالینی و کاربردی همراه با بینشهای تعامل دارو-ژن ارائه میشود، بههمراه پشتیبانی اختصاصی برای تفسیر و بهکارگیری یافتهها.
ژنها و دستههای دارویی تحت پوشش
29 نشانگر فارماکوژنومیک، در شش دستهی عملکردی مرتبط با تجویز روزمرهی دارو.
| دسته | ژنهای کلیدی | چرا اهمیت دارد |
|---|---|---|
| آنزیمهای متابولیزهکنندهی دارو | CYP2D6 · CYP2C19 · CYP2C9 · CYP3A4 · CYP3A5 · CYP2B6 · CYP4F2 · DPYD · TPMT · NUDT15 · UGT1A · G6PD | سرعت فعالسازی، تجزیه یا دفع طیف گستردهای از داروها توسط بدن. |
| ناقلهای دارویی | SLCO1B1 · ABCG2 | کارایی انتقال داروها به داخل و خارج سلولها، که بر غلظت خونی و خطر عوارض جانبی اثر میگذارد. |
| خطر قلبیعروقی و انعقادی | Factor V Leiden · Prothrombin (F2) · MTHFR · VKORC1 | گرایشهای ارثی به لختهشدن خون و حساسیت به داروهای رقیقکنندهی خون مانند وارفارین. |
| نشانگرهای انکولوژی | BRAF (V600E) · KRAS · NRAS | واریانتهای مسیرهای توموری که واجدشرایطبودن برای درمانهای هدفمند سرطان را مشخص میکنند. |
| پاسخ روانعصبی و درد | HTR2A · COMT · GRIK4 · OPRM1 | عوامل ژنتیکی مرتبط با پاسخ به داروهای ضدافسردگی و تسکین درد با مواد افیونی. |
| نشانگرهای ایمنی تکمیلی | CFTR · CACNA1S · RYR1 · ITGB3 | خطرات نادر اما جدی، از جمله حساسیت به هایپرترمی بدخیم و ایمنی بیهوشی. |
قلب و عروق
انکولوژی
روانپزشکی
مدیریت درد
گوارش
بیماریهای عفونی
غدد و روماتولوژی
پیوند و سیستم ایمنی
توصیههایی قابلاعتماد
تفسیرهای MolecularPGx در برابر معتبرترین نهادهای گایدلاین فارماکوژنومیک، بررسی متقابل میشود.
CPIC
کنسرسیوم پیادهسازی فارماکوژنتیک بالینی، گایدلاینهای داوریشدهی تجویز دارو-ژن را منتشر میکند.
FDA
سازمان غذا و داروی آمریکا، جدولی از نشانگرهای زیستی فارماکوژنومیک ارجاعشده در برچسب داروها را نگهداری میکند.
DPWG
گروه کاری فارماکوژنتیک هلند، توصیههای تنظیم دوز درمانی را منتشر میکند.
چه کسانی باید آزمون PGx را در نظر بگیرند؟
پاسخ ضعیف به درمان
بیمارانی با پاسخ ضعیف به درمانهای استاندارد.
عوارض جانبی دارویی
بیمارانی که دچار عوارض جانبی دارویی میشوند.
داروهای با پنجرهی درمانی باریک
افرادی که داروهایی مانند وارفارین یا کلوپیدوگرل را شروع میکنند.
بیماران انکولوژی
بیمارانی که تحت شیمیدرمانی هستند.
MolecularPGx را در عمل ببینید
نمونه گزارش را مشاهده کنید و بروشور ما را برای آشنایی بیشتر با آزمون MolecularPGx دانلود کنید.
سوالات رایج
آزمون فارماکوژنومیک (PGx) چیست؟
آزمون PGx بررسی میکند که ساختار ژنتیکی هر فرد چگونه بر پاسخ او به داروها اثر میگذارد — از جمله نحوهی متابولیسم دارو، میزان اثربخشی آن و احتمال سمیت آن.
چه کسانی باید این آزمون را در نظر بگیرند؟
بیماران با پاسخ ضعیف به درمانهای استاندارد، بیماران دچار عوارض جانبی دارویی، افرادی که داروهایی با پنجرهی درمانی باریک (مانند وارفارین یا کلوپیدوگرل) را شروع میکنند، و بیماران انکولوژی تحت شیمیدرمانی، همگی گزینههای مناسبی برای این آزمون هستند.
این آزمون چگونه انجام میشود؟
نمونهای از خون یا سواب دهانی با روش آرایهی SNP روی پلتفرم Illumina iScan™ تحلیل میشود؛ این پنل بیش از 12 ژن کلیدی را پوشش میدهد. نتایج در قالب گزارشی بالینی برای پزشک شما تدوین میشود.
PGx چگونه بر درمان با استاتین اثر میگذارد؟
کاهش عملکرد ناقل SLCO1B1 میتواند سطح خونی استاتین را افزایش دهد و خطر عوارض عضلانی را در دوزهای استاندارد بالا ببرد — که میتواند به انتخاب دوز شروع کمتر یا استاتین جایگزین کمک کند.
PGx چگونه بر مدیریت درد اثر میگذارد؟
تنوع در CYP2D6 نحوهی فعالسازی یا دفع مواد افیونی مانند کدئین و ترامادول توسط بدن را تغییر میدهد و به مدیریت ایمنتر و مؤثرتر درد کمک میکند.
PGx چگونه بر ارزیابی خطر انعقادی اثر میگذارد؟
نشانگرهایی مانند فاکتور پنج لیدن (Factor V Leiden) به ارزیابی خطر ارثی لختهشدن خون، پیش از جراحی، بارداری یا درمان هورمونی کمک میکنند.
این آزمون با کدام گایدلاینهای بالینی همسو است؟
توصیهها در برابر گایدلاینهای CPIC، FDA و DPWG — سه مرجع پیشرو در فارماکوژنومیک بالینی — بررسی متقابل میشوند.
چه نوع نمونهای لازم است؟
یک نمونهی سریع خون یا سواب دهانی کافی است — بدون نیاز به آمادهسازی خاص.